tag:blogger.com,1999:blog-84738558928246507872012-02-16T13:48:10.063Zഉപ്പ്ഉപ്പുചേര്ത്താലേ രുചിയുള്ളു കഞ്ഞിയില്
ഉപ്പു തരി വീണലിഞ്ഞു മറഞ്ഞു പോം......ഗൗരീ പ്രസാദ്http://www.blogger.com/profile/04224271917360543756noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-8473855892824650787.post-90733269401833857742007-05-12T13:50:00.000+01:002007-05-12T14:35:18.076+01:00വെറുതേ. ഒരു മനസ്സമാധാനത്തിന് !കഴിഞ്ഞ വര്ഷം ആഗസ്റ്റ് മാസം.നല്ലൊരു വെള്ളിയാഴ്ച..<br /><br />ഇനി നാളെ പണിയ്ക്കുപോവണ്ടല്ലോ എന്നു വിചാരിച്ച് കഞ്ഞീം കുടിച്ച് മൂടിപ്പുതച്ച് കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു.പുതുതായി മേടിച്ച കമ്പ്യൂട്ടറും നോക്കിയിരിക്കയായിരുന്നു അംബി. അന്നവന്റെ പേരു വെറും മധു എന്നായിരുന്നു.<br />പെട്ടന്നുള്ളൊരു പൊട്ടിച്ചിരി കേട്ടാണ് ഞാനുണര്ന്നത്.<br />എന്തോന്നാടാ പാതിരായ്ക് എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഇതൊന്നു വായിച്ചു നോക്കടാ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി.<br />വായിച്ചാല് ഞാന് ചിരിച്ചു ചിരിച്ച് മരിക്കുമത്രെ!<br /><br />പിന്നേ, ബഷീറു കഴിഞ്ഞാല് ഏറ്റവും നന്നായി എഴുതുന്ന എന്നോടാണോടാ നീ ഈ പറയുന്നേ എന്നു ചോദിച്ച് ഞാന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.<br /><br />"പോത്തു പോലെ കിടന്നുറങ്ങാതെ നീ ഇതൊന്നു വായിച്ചു നോക്ക്. നീയൊന്നും വക്കാരിമഷ്ടയുടെ ഏഴയലത്തു വരില്ല."<br /><br />"ഏന്തോന്ന്?" എന്നു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന് എണീറ്റിരുന്നു.<br />"വക്കരിമഷ്ട ! ഒരു ബ്ലൊഗ്ഗെറുടെ പേരാ. എന്തൊരു എഴുത്താണെന്നു നോക്ക്."അവന് നിര്ബന്ധിച്ചു.<br />"വായിക്കാനൊന്നും വയ്യ. നീ വയിച്ചാല് കേള്ക്കാം."<br />മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അടുക്കളയില് പോയി ഒരു ചായ ഉണ്ടാക്കിവന്ന് കസേരയില് അലസമായിരുന്ന് കേള്ക്കാന് തുടങ്ങി.<br />വക്കാരിയുടെ " ഉദയ സൂര്യന്റെ നാട്ടില്."<br /><br />അങ്ങനെ അന്ന് ബഷീറും വക്കാരിയും കഴിഞ്ഞാല് ഏറ്റവും നന്നായി എഴുതുന്നയാള് ചിരിച്ചു ചിരിച്ച് സുഖമായി ഉറങ്ങി. രാവിലെ നാലു മണിക്ക്.<br /><br />എന്തായാലും അന്നുതൊട്ട് അവന് ബ്ലൊഗ് വായിക്കുകയും ഞാന് കേള്ക്കുകയും ഒരു പതിവായി.<br /><br />സെപ്റ്റബര് മാസം ഒരു വെള്ളിഴായ്ച്ച രാത്രി.<br />പിറ്റേന്ന് അലാറം വെച്ചെഴുന്നേക്കണ്ടാലോ എന്നു സമാധാനിച്ച് അന്നത്തെ ബ്ലൊഗ് ശ്രവണവും കഞ്ഞി കുടിയും കഴിഞ്ഞ് മൂടിപ്പുതച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു.<br />അട്ടഹാസം കേട്ടിട്ടാണു ഞെട്ടിയുണര്ന്നത്.<br />"എന്താടാ വക്കാരി പുതിയതു വല്ലൊം ഇറക്കിയോ?"<br />"ഇതു വേറൊരു പുലിയാടാ. വേണേ വന്നു നോക്ക്."<br /><br />വേണമല്ലോ.<br /><br />വിശാലമനസ്കനായിരുന്നു താരം.<br />ബ്ലൊഗ് "കൊടകര പുരാണം."<br /><br />പിന്നതാ വരുന്നു വാക്കിങ് എന്സൈക്ലോപീഡിയാ ദേവരാഗമെന്ന ദേവേട്ടന്....<br />അങ്ങനെ ദിവസങ്ങള് പോവുന്തോറും ബഷീറിനും എനിക്കുമിടയിലുള്ള പട്ടിക നീണ്ടു നീണ്ട് വരാന് തുടങ്ങി.<br /><br />എന്നാലും സ്വന്തമായി ബ്ലൊഗ് ചെയ്യണം എന്നൊരു തൊന്നല് എനിക്കുണ്ടായതേയില്ല. രണ്ടു പേരും കൂടിയിരുന്നു ബ്ലൊഗ് വായിക്കും . അവന് കമന്റിടും.അവന് ഇടക്കിടെ ബ്ലൊഗ് പൊസ്റ്റ് ചെയ്യും.അതിന്നുള്ള കമന്സ് ഒരുമിച്ചു വായിക്കും.<br /><br />അങ്ങനേ ഇരിക്കുമ്പോള് അവന് ചോദിക്കും<br />"ഇതിനെന്തു മറുപടിയാടാ കൊടുക്കേണ്ടത്?"<br />"എന്താടാ പ്രശ്നം?"<br />"എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടില്ലേ?"<br />"ക്യാ ബാത്ത് ഹേ? വാട്ട് സ് ദ പ്രോബ്ലം?"<br /><br />അന്നേരം മുതല് ഒരു നീണ്ട ചര്ച്ച തുടങ്ങുകയായി.അവസാനം കിട്ടുന്ന ഉത്തരവും അവന്റെ ഭാഷയും ചേര്ത്ത് അവന് തല്ലു കൂടുകയായി.<br /><br />അങ്ങനെ പണികഴിഞ്ഞു വന്നാല് ബ്ലൊഗ് വായിക്കുക പതിവായി.<br />നല്ല നല്ല കഥകള്, കവിതകള്, ലേഖനങ്ങള്, യാത്രാ വിവരണങ്ങള്, ശാസ്ത്ര ലേഖനങ്ങള് എന്നു വേണ്ടാ എല്ലാം.<br /><br />അങ്ങനെ സ്വസ്ഥമായി ജീവിച്ചു വരുമ്പോഴാണു ഒരു സുപ്രഭാതത്തില് അതു സംഭവിക്കുന്നത്.<br /><br />എന്ത്?<br /><br />എനിക്കും ബ്ലൊഗ് ചെയ്യണമെന്നുള്ള മോഹം !<br /><br />"ഈ ബ്ലൊഗ്ഗിങ്ങ് ഇനി വരുന്ന കാലത്ത് ഒരു റെവലൂഷന് തന്നെ ഉണ്ടാക്കും. ഇതു നാളത്തെ ലോകത്തിന്റെ മാധ്യമമാണ്. ആര്ക്കും സ്വന്തമായി പത്രം തുടങ്ങാം. ആരോടും ഉടന് തന്നെ അഭിപ്രായം പറയം. സമൂഹത്തില് വലിയ മാറ്റങ്ങള് വരുത്താം. ഇതൊരു വന് സംഭവമാണ്."<br />അംബിയുടെ ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രസ്താവനകളൊന്നും എന്റെ മനസ്സില് യാതൊരു ചലനവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല.<br /><br />പക്ഷേ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി എന്തോ എനിക്കൊരു അസ്വസ്ഥത. അവന് ആരൊക്കെയോ ഇ മെയില് അയക്കുന്നു, ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഒരുപാടു പുതിയ സുഹ്രുത്തുക്കള്, പരിചയക്കാര്, ചേട്ടന്മാര്, ചേച്ചിമാര്.<br /><br />അതിലൂടെ പോകുമ്പോള് ആരോടാടാ കത്തി എന്നു ചൊദിച്ചാല് ഒരു ബ്ലൊഗ്ഗെറാണെന്നു മാത്രമായിരിക്കും ഉത്തരം. .<br /><br />ഓ നമ്മളാരുമല്ലല്ലോ.<br /><br />ഒന്നു വിളിച്ചാല് ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിലും ഒരു മലയാളിയെങ്കിലും വിളി കേള്ക്കും.<br /><br />ഇനി നിങ്ങളെല്ലാവരും കുടി ഒരു സമ്മേളനം നടത്തുന്നൂ എന്നു കരുതുക. ഇവന്റെ കൂട്ടുകാരനായതുകൊണ്ടു ഞാനും അവിടെ വന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ.<br />"താങ്കളുടെ ബ്ലൊഗ്ഗിന്റെ പേരെന്താ" എന്നാരെങ്കിലും ചോദിച്ചാല് ഞാനെന്തു പറയും?പൂച്ചെക്കെന്താ പൊന്നുരുക്കുന്നടുത്തു കാര്യം എന്നു നിങ്ങള് വിചാരിക്കില്ലേ? എവന് ഏതു യുഗത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്നു പറയില്ലേ?<br /><br />അതൊക്കെ പോട്ടെന്നു വക്കാം. മഹാത്മാഗാഡിക്കു ബ്ലൊഗ്ഗുണ്ടായിരുന്നോ?<br /><br />ഇനി അംബി പറഞ്ഞപോലെ ഈ ബ്ലൊഗ്ഗിങ് എങ്ങാനും ഒരു വന് സംഭവമായി എന്നു കരുതുക.വലിയ സമൂഹ്യ പരിഷ്കരണങ്ങളും ഇതുവഴി സംഭവിച്ചു എന്നിരിക്കട്ടെ. എന്തായിരിക്കും സ്ഥിതി?സര്ക്കാരു വല്ലോം തീരുമാനിച്ചു ബ്ലൊഗ്ഗിലെ പ്രമുഖര്ക്കു വല്ല അവാര്ഡോ സ്ഥാനമാനങ്ങളോകൊടുത്താലോ?<br /><br />ബ്ലൊഗ്ഗു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന അംബിക്കു ഊര്ജ്ജവും പ്രോത്സാഹനവും കൊടുക്കാന് ഞാന് ചായയും കഞ്ഞിയും മറ്റും വച്ചു കൊടുത്തത് ഈ സര്ക്കാരു കാണുമോ?<br />സ്വാതന്ത്ര്യ സമര പെന്ഷന് കിട്ടാന് നിങ്ങള് ജയിലില് കിടന്നതിനു വല്ല തെളിവുമുണ്ടോ എന്നു പണ്ട് ആരൊ ആരോടോ ചോദിച്ച പോലാകില്ലേ?<br />കുടുംബ ചരിത്രം പരിശോധിക്കുമ്പോള് എന്റെ കൊച്ചുമക്കള് എന്തു വിചാരിക്കും? അപ്പൂപ്പന് അന്നു മാങ്ങാ പറിക്കാന് പോയിരുന്നോ എന്നു ചോദിക്കില്ലേ?<br /><br />അതും പോകട്ടെ. ഇനി ഈ ബ്ലൊഗ്ഗിലെഴുതി വിടുന്നതിനു ഈ അംബിക്കു തന്നെ വല്ല ബുക്കര് പ്രൈസോ , അല്ലാ സാക്ഷാല് നോബല് സമ്മാനമോ തന്നെ കിട്ടിയാലോ?പേരും പ്രശസ്തിയും പോട്ടേ എന്നു വക്കാം. കിട്ടുന്ന കാശിന്റെ പകുതീടെ പകുതിയെങ്കിലും ഇവനെനിക്കു തരുമെന്ന് ആര്ക്കെങ്കിലും തോന്നുന്നുണ്ടോ?<br /><br />ഈ ചിന്തകളെല്ലാം ഏതു നേരത്ത് എന്തിനു വന്നു തലമണ്ടേ കേറീന്നറിയില്ല.<br />എന്തായാലും അന്നുമുതലെനിക്കു ശരിക്കുറക്കവുമില്ല സമാധാനവുമില്ല.<br /><br />അതുകൊണ്ടു ഞാനും ബ്ലൊഗ്ഗു ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ചു.<br /><br />വെറുതേ. ഒരു മനസ്സമാധാനത്തിന് !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8473855892824650787-9073326940183385774?l=gouriprasad.blogspot.com' alt='' /></div>ഗൗരീ പ്രസാദ്http://www.blogger.com/profile/04224271917360543756noreply@blogger.com26